(39th)

ไม่ได้เขียนไดมานานนะเนี่ย ดีเหมือนกัน  VIEW ทะลุเป็นพันเลย อย่างนี้เค้าเรียกว่า”ป๊อป” หรือเปล่าเนี่ย

แหมๆ เห็นเพื่อนเลิฟกลับมาเขียนไดอีกครั้งก็ตกใจ นึกว่าอะไรเข้าสิง

อ๋อที่ไหนได้ ความรักนำพานั่นเอง

เห็นแล้วแอบหมั่นไว้

จะบอกว่าตอนนี้เริ่มขี้เกียจเขียนไดแล้วอะ

สาเหตุโคตรงี่เง่ารู้สึกไม่พอใจชีวิตตัวเองยังไงไม่รู้

แอบอ่านไดคนอื่นแล้วบางครั้งชอบมาเทียบกับตัวเองแล้วก็แบบ.....โอ้ย อะไรก็ไม่รู้ เหตุผลเหมือนคนมีเมนส์

ใจหนึ่งอยากจะขายทลอดตลาดไดสักทีเอาไปให้คนที่เค้าอยากเขียนดีกว่า

แต่คิดไปคิดมาแล้วแบบงกงะเก็บไว้ดีกว่าเพื่อมีอารมเขียนอีก

เออม พูดถึงยังไม่ได้อัพเดทเรื่องงานเลย หลังจากฝึกงานแล้วก็ทำต่อที่เดิมที่ไม่คิดว่าจะได้ทำ

เป็น LAW FIRM อยู่แถวสีลม

แต่วันก่อนแอบเห็นไบร่อน สามีเจ๊ซินดี้ ฝรั่งห่าไรไม่รู้ กุอุตส่าห์ทำ report ยืดยาวเจือกไม่อยากอ่าน แต่น่ารักอยู่ใช้คำว่าน่ารักคงไม่ถูกต้องเป็นน่า..... ถึงจะถูก

เงินเดือนก็แอบไม่น่าพอใจ แต่เลิกพูด....เข้าใจเหตุผลที่เพื่อนทุกคนมาพูดกรอกหูล้านแปดแล้ว

ตั้งใจทำงานถึงสิ้นปีแล้วหาความหมายของชีวิตตัวเองผ่านทางเลือก 5 รูปแบบ

A)    Apply for the US VISA and stay with my cousin at DC (working at fabulous thai restaurant named “Thaiphoon”). Despite the fact that my bank account has a little amount of money and since I have a social security number, everything seems to be difficult. ; possibility 20%

B)     Get a free scholarship to study aboard. This choice seem to be pretty tough for me too, Hey but let’s try anything can happen right ; possibility 20%

C)    Study master degree at CU. ; possibility 50%

D)    Apply a job that likely to be myself. ; possibility60%

E)     Suicide ; possibility 99.99%

ยังไงก็ต้องเลือกสักทาง เพราะทุกวันนี้ชีวิตก็เหมือนหยุดนิ่ง

Living without a purpose.